Karanlık

Hayalini kurduğum bir göğsün varlığı mümkün sanıyordum kaç zamandır. Elimi kaldırıp yüzüme kapadığımda yaşadığım sancıların iç çıtırtısını duyduğumda anladım mümkünlerin imkansızlığını. Şu karanlık beni yanında tuttuğu kadar içine alsa keşke. İşte o zaman bu kenarda olmak acıtmazdı bu denli canımı.  Sesimin cılız çıkmasına sebebiyet vermezdi sevilmemişliğim, başımın okşanmamışlığı… Sığınmak. Sadece Sığınmak istedim.. kimse kimseyi göğsünde taşımıyor bana. Hu aptal duygudan da bu istekten de nefret ediyorum artık. Lanet olsun şu hale lanet. Kimseyi sevmiyorum kimsenin beni sevmesini istemiyorum. 

Beni özgür bırak artık. Bırak beni yaşayayım.. bırak düşünmeyeyim artık. Beklemeyeyim. 

Çok yorgunum, uyuyup bir daha uyanmamak istiyorum. 

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s