Bikaç Damla

Susmak,

Elimde yoksulluğa ait bikaç parça ile pencerenin kenarına oturmuş, apartmanın önünü dolduran, yaprakları arasında bütün hayallerimi biriktiterek gökyüzünü seyredaldığım ağacın sallanan yapraklarını kovalıyorum. Kafamda dolaşan bikaç kelimelik cümle devri daim ettikçe bedenim yorgunluğa karşı koyamıyor ve uzanıyor çekyatın yastıklı kısmına. Gönlümden uzaklaştırmaya çalıştığım acılar bir ses duyup da susma çabasından

-birşey yok. Aslında tek başına susmak olmuyor, birazcık benimle kalıp susar mısın? cümlesi ile telefona uzun uzun bakmalarıma da yenik düşüyorum.

Şu gurur denen şey ne acayip. Kaldırıp atınca kıymetin olmuyor, atmayınca kıymet seni bulmuyor. Bir haftadan biraz fazla oluyor telefon numaramı değiştirmem. Hayatlarında yer edinemediğim yada yokluk sayabileceğim bir varlık edindiğim kişileri çıkarttım hayatımdan. Güya kendimce işte.  İnsana değer vermek!  Almış başını gidiyor sevme sevilme yalanları. Ben kapanıyorum içime. Az kaldı dünyadan gitmemede. Sonra işte susmak diyordum. Pek fazla uğramıyor şu ara pencereme.

Yeni politikam siktiret gitsin olacakmış öyle dedi bi adam.

Bende bilmiyorum.

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s